عالم برزخ

فرق برزخ و قیامت چیست؟

در این مطلب از بخش دینی و مذهبی مجله اینترنتی فانوس برای شما شباهت ها و تفاوت های روز قیامت با عالم برزخ را بررسی می کنیم. در ادامه با ما باشید.

_______________فانوس_______________

از نظـــر قرآن کریـم انسان پس از مرگ دو عالــم را طی می کند: عالـمــی که مانند عالــم دنـیــا پایـــان می پذیرد و “عــالم برزخـــ” نامـیـده می شود، دیگر عالـم قیـــامــت کبری که به هیچ وجه پایـــان نمی پذیرد. قرآن کریـم از زندگـی پس از مرگ تا قیامت کبـری با کلــمه “برزخـ” تعــبـیـر کرده است. در سوره مۆمــنون آیـــات 99 و 100 می فرمـــایـــد: «حتی اذا جاء احـدهــم الموت قال رب ارجـــعون * لعـــلـــی اعــمـل صالــحــا فیــمــا ترکـت، کلــا انـها کلـمـه هو قائلهـــا و من ورائهم برزخ الــی یوم یبـــعـــثون؛ تا آنــگـاه که یکـــی از آنـــهــا را مرگ فرا می رسد می گوید: پروردگـــارا! مرا باز گردان، باشـــد کار شایـستـــه ای در زمـــینــه هایـــی که نکــرده ام انجـــام دهــم. ابدا، این صرفا سخنی است که او گوینــده آن است و از جلوی آنهـا از حین مرگ تا روزی که مبـعوث شوند برزخ و فاصـله ای اسـت».

 

ایـن آیـــه تنــها آیــه ای اسـت که فاصله میان مرگ و قیامـت را  “برزخــ” خوانـــده است. در ایــن آیه از ادامــه حیـات بعـد از مرگ، همیــن قدر سخـن آمده است که انـــسان هایـی پس از مرگ اظهـــار پشـــیـمــانی می کنند و درخواست بازگــردانـدن به دنــیـا می نمــایـند و به آنــها پاسخ منــفــی داده می شود. ایـن آیه کاملــا صراحـت دارد که انســان پس از مرگ دارای نوعی حیـــات است که تقاضای بازگـشت(رجوع) می کند ولی تقاضایــش پذیرفــتـه نمی شود. آیاتــی که دلــالت می کنـد که انسان در فاصـــله مرگ و قیـامت از نوعی حیــات برخوردار است و در آن حال شدیـــدا احـــســاس می کند، گفت و شنود دارد، لذت و رنــج و سرور و اندوه دارد و بالــاخــره از نوعی زنــدگــانی سعادت آمـــیــز (یا شقــاوت آلود) برخوردار است، زیـاد است. مجـموعا در حدود 15 آیه است که در قرآن کریم به نحوی از انحـــاء یک جریـــان حیاتی را یاد کرده است که می رسانــد در فاصلـه بین مرگ و قیامت از یک حیات کامل برخوردار اســـت.

 

لذا با توجه به آیات قرآن غیر از دنیای قیامت که در آن به حســاب کلی افـــراد رســیـــدگی می شود، دنــیــای دیگـــری در بیـــن این دنـــیــا و دنــیــای قیامــت وجود دارد که آن را اصـطــلـاحــا می گویند عالـــم برزخ. برزخ یعـــنـی حائل و واسطـه. عالم برزخ یعـنـــی عالـمـی که در بین عالم دنیـا و عالـم آخرت قرار گرفــته. و به همـــیـن جهــت در عالـم برزخ هم با اینـــکه هنوز حســاب کلـــی افـراد رســـیـــدگـی نشـده اســت و در قیامـت بایــد رســیــدگی بشود، افــراد مختلـــفـــند، بعــضـــی متــنـــعــمـنـد و بعـضی معذب. این است که فرموده انـد: «القـــبر اما روضه من ریــاض الجـنـه، او حفره من حفر النـــیـــران؛ عالم قبر برای انـــسان یا به منــزلـــه باغـی است از باغ های بهـشت و یا به منــزلـه گودالــی اســت از گودال های جهنم.

 

اهل سعادت، از همان توفی و مردن، سعـــادتـــشـــان شروع می شود، و اهـــل عذاب، از همان مردن، عذاب برزخــیـشان آغــاز می گردد. ایـن آیـه بر همـین مطـــلــب دلـالت می کنـــد. قرآن نمی گوید که قبـل از قیـامــت، مردم، چه سعــید و چه شقی همین طور منتظـــر نگـــهــداشـــتــه می شوند برای محــاکمه نهایـی و تا آن وقت همه در یک حالـت انتظار به سر می برنـد و به همـیـــن جهت می فرمایـــد اگر ببیـنـی آن زمــان را که فرشـتگان می آینـد اخــذ می کنـــند، توفی می کنـند، تحویل می گیـرنـد به تمام و کمال کافـــران را و فقط بدنشان می مانـد که بعد می پوسد، و ایـــنهــا را معـذب می دارند (عذاب عالم برزخ) ایـــن بدن دیگر در کار نیســـت ولی با این حال عذابـــش هست. «یضربون وجوههـــم و ادبارهـــم؛ در حالـــی که بر صورت ها و پشـــت هایـشـان می کوبنـــد؟» (سوره محــمد،27). از پیـــش رو و پشت سر، ایـــنـها را می زنــنـــد و به آنـــهـا می گوینـد عذاب سوزان را بچـشـیــد. قیامت کبـری بر خلــاف عالم برزخ که مربوط به فرد اســت و هر فردی بلـافاصــله وارد عالـــم برزخ می گردد، مربوط است به جمع، یعنـی به همــه افــراد و همه عالم، حادثــه ای است که همه اشیــاء و همــه انــســـان ها را در بر می گیــرد و واقعه ای است که برای کل جهـان رخ می دهـد، کل جهـــان وارد مرحــلـــه جدیـد و حیات جدیـد و نظـام جدید می گردد.

 

قرآن کریـم ظهور این حادثه بزرگ را مقارن با خاموش شدن ستارگان، بی فروغ شدن خورشید، خشــک شدن دریاهـــا، هموار شدن ناهمواری ها، متـلـاشی شدن کوه ها و پیدایــش لرزش ها و غرش های عالـــمــگیـر و دگرگونی ها و انـقـــلــابات عظیم و بی مانـــنـد بیـــان کرده اســت. مطـابق آنـچه از قرآن کریــم اســـتـــفاده می شود تمـــامـــی عالـم به سوی انهدام و خرابـــی می رود و همـــه چیـــز نابود می شود و بار دیـــگر جهان نوسازی می شود و تولیدی دیـگر می یابـــد و با قوانیـن و نظامـات دیگـــر که با قوانـین و نظامـــات فعـلی جهــان تفاوت های اســاســـی دارد، ادامـه می یابــد و برای همـیــشــه باقی می مانــد.

 

نفـــی شفـاعــت در عالـم برزخ
از بسیـاری از روایات ائمه ی معصومیــن ایـــن نكتــه روشن می شود كه شفـــاعــت ایــشــان در عالـــم برزخ شامـل حال افراد گنـــهــكـار و گرفتـار نمـــی شود و شفـاعت ایــشـــان مخـتـص به روز قیـامــت اســت.

 

امام صادق در این باره می فرمایند: «شیعیــان ما، با شفــاعـت پیـــامبـــر ـ صلّـی الله علیـــه و آله ـ و امامـان معـصوم ـ علیـــه الـــسـّـــلـــام ـ در قیــامــت همگـی بهشتی انـــد امــا سوگنــد به خدا از وضع و حالـــتــان در برزخ خوف دارم (الكافی، ج3، ص 242) – زیـرا در برزخ شفـــاعــت نیـــست – باید توجه داشـت كه برخـــی از روایات و یا مكاشـفـات بزرگان درباره تصـرفـات ائمه در حالـــات برزخی برخـــی گرفتـــاران از باب شفـاعــت مصـطـلح نبوده بلـــكـــه از باب تصـرف به ولایة تكوینــی اسـت كه در چارچوب شفاعــت قرار ندارد.

 

 تفـــاوت نعمـــت ها و عذاب های برزخی  و اخـروی
همــان گونه كه می دانیم حقـائق در عالم برزخ به نحوی بسیــار ضعـــیف تر از عالم قیامت رخ می نمایـــانـــند. همـچـــنـــین نعــمت ها و عذاب های برزخـی بسیار ضعیــف تر از نعمت ها و عذاب های روز قیــامتـــنـــد از ایـــن روست كه خداوند متـــعال دربـــاره ی عذاب برزخی قوم فرعون مشاهـده ی آتـش را بیـــان فرموده ولی عذاب روز قیـــامتـــشــان را دخول و ورود در آتـــش ذكـــر كرده است؛ (غافر 46) كه به مراتـــب جانـــگـــدازتـر اســـت.

بررسی شباهت ها و تفاوت های روز قیامت با عالم برزخ

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (0)

شما باید وارد شوید تا قادر به ارسال دیدگاه باشید.