دختر ایرانی گمشده بعد ۶۲ سال به آغوش خانواده بازگشت Reviewed by Momizat on . ۶۲ سال پیش تعدادی از اهالی روستایی برای برداشت محصول خرما به یکی از شهرهای مرزی رفته بودن که همن جا "بهناز" ناپدید شد و امروز داستان خواندنی پیدا شدن دختر ایران ۶۲ سال پیش تعدادی از اهالی روستایی برای برداشت محصول خرما به یکی از شهرهای مرزی رفته بودن که همن جا "بهناز" ناپدید شد و امروز داستان خواندنی پیدا شدن دختر ایران Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » مجله خبری » دختر ایرانی گمشده بعد ۶۲ سال به آغوش خانواده بازگشت

دختر ایرانی گمشده بعد ۶۲ سال به آغوش خانواده بازگشت

محبوب کن - فیس نما

۶۲ سال پیش تعدادی از اهالی روستایی برای برداشت محصول خرما به یکی از شهرهای مرزی رفته بودن که همن جا “بهناز” ناپدید شد و امروز داستان خواندنی پیدا شدن دختر ایرانی در عراق را ساخت.

پیدا شدن دختر ، پیدا شدن گمشده

 

پیدا شدن دختربچه گمشده ایرانی بعد از ۶۲ سال

سال ۱۳۳۳، ۴۰ نفر از اهالی روستای شول از ساحل گناوه برای برداشت محصول خرما با یک فروند لنج عازم بصره در عراق می شوند.

لنج آنها در نزدیکی جزیره فاو با کشتی بزرگی برخورد می‎کند و تعدادی از آنها غرق می شوند.

در این میان دختری ۹ ساله به نام بهناز که به همراه والدین، خواهر و برادران کوچکش همراه مسافران بود، ناپدید می شود.

در حالی که خانواده بهناز فکر می کردند غرق شده، صیادی عراقی او را به خانواده ای که بچه دار نمی شدند، می دهد.

بهناز به سختی زبان عربی یاد می گیرد؛ سپس ازدواج می کند و صاحب چهار فرزند شامل دو دختر و ودو پسر می شود.

یکی از نوه های بهناز در دوران جنگ تحمیلی به علت حاضر نشدن در جبهه جنگ علیه سرزمین مادری اعدام می شود، مادرش هم در جریان تیراندازی رژیم بعث عراق کشته می شود.

یکی از پسران بهناز هم به علت فرار از سربازی به دست رژیم بعث اعدام می شود.

در سال ۱۳۹۳ خبری با چندین واسطه به گوش خانواده خواهر بهناز می رسد که شخصی چندین سال پیش پیرزنی را در کربلا دیده و آن پیرزن گفته که اسمش بهناز است، خانواده اش ایرانی هستند و برای یافتن خانواده اش در گناوه تقاضای کمک کرده است.

در این میان علی یکی از نوه های بهناز که سال ها پیش از دست حکومت صدام فرار کرده و ساکن گناوه شده، بدون این که بداند این شهر زادگاه مادربزرگش است به کمک خواهرزاده بهناز می آید که دنبال خاله اش می گردد.

اله اکرم کاید نظامی خواهر زاده بهناز چندین بار به عراق سفر می کند اما به نتیجه نمی رسد، تا این که وی با مشورت نمایندگی وزارت امور خارجه در استان بوشهر عکس مادر خود را مبنی بر این که گمشده اش شبیه این خانم (مادرش) است در ایران و عراق منتشر می کند.

در این میان علی نوه دختری بهناز هم از طریق خاله اش متوجه می شود که مادربزرگش ایرانی بوده ولی بدون این که بداند گمشده دوستانش در ایران همان مادربزرگ خودش است، شماره تلفن طرف ها را به یکدیگر می دهد.

آقای نظامی از طریق گوشی تلفن همراه عکس مادر خودش را برای دختر و پسر بهناز می فرستد و آنها از روی شباهت آن عکس با مادرشان متوجه می شوند خانواده نظامی همان خانواده خاله آنها در ایران است.

سرانجام فاطمه و عقیل یادگاران بهناز که در نجف زندگی می کنند، با خوشحالی بسیار برای دیدار با خانواده مادری شان به گناوه می آیند.

در میان شادی یافتن گمشده ها پس از سال ها، جای گمشده اصلی یعنی بهناز خالی بود. او ۹ سال پیش در حالی که حسرت دیدن خانواده اش را داشت، دار فانی را وداع گفت.

گفتنی است شهرستان گناوه در ۱۲۰ کیلومتری شمال بوشهر قرار دارد.

مطالب پیشنهادی

ارسال یک دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.